منتظران فرج


+ یاس بوی مهربانی می دهد

السلام علیک یا فاطمه الزهرا (سلام الله علیها)

عشق من ! پاییز آمد مثل پار                باز هم ما باز ماندیم از بهار  
احتراق لاله را دیدیم ما                      گل دمید و خون نجوشیدیم ما



شاعر احمد عزیزی


باید از فقدان گل ؛ خونجوش بود              در فراق یاس ؛ مشکی پوش بود 
یاس بوی مهربانی می دهد                      عطر دوران جوانی می دهد 
یاسها یادآور پروانه اند                        یاسها پیغمبران خانه اند
یاس ما را رو به پاکی می برد                    رو به عشقی اشتراکی می برد
یاس در هر جا نوید آشتی ست                   یاس دامان سپید آشتی ست 
در شبان ما که شد خورشید ؟ یاس                بر لبان ما که می خندید ؟ یاس
یاس یک شب را گل ایوان ماست                یاس تنها یک سحر مهمان ماست 
بعد روی صبح پرپر می شود                      راهی شبهای دیگر می شود 
یاس مثل عطر پاک نیت است                       یاس استنشاق معصومیت است 
یاس را آیینه ها رو کرده اند                      یاس را پیغمبران بو کرده اند
یاس بوی حوض کوثر می دهد                  عطر اخلاق پیمبر می دهد 
حضرت زهرا دلش از یاس بود                   دانه های اشکش از الماس بود 
داغ عطر یاس زهرا زیر ماه                         می چکانید اشک حیدر را به چاه 
عشق محزون علی یاس است و بس
چشم او یک چشمه الماس است و بس
اشک می ریزد علی مانند رود                   بر تن زهرا ؛ گل یاس کبود 
گریه ؛ آری گریه چون ابر چمن                     بر کبود یاس و سرخ نسترن 
این دل یاس است و روح یاسمین                        این امانت را امین باش ای زمین 
نیمه شب دزدانه باید در مغاک                  ریخت بر روی گل خورشید ؛ خاک 
یاس خوشبوی محمد داغ دید                   صد فدک زخم از گل این باغ دید
مدفن این ناله غیر از چاه نیست                   جز تو کس از قبر او آگاه نیست 
گریه کن زیرا که گلها دیده اند                     یاسهای مهربان کوچیده اند

شاعر احمد عزیزی

نویسنده : علیرضا ; ساعت ٩:٤٢ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/٢/٦
comment نظرات () لینک